“Mensen denken dat ik de paarden zelf coach”

Linda: ‘Een paardenmeisje ben ik altijd geweest. We hadden thuis geen paarden maar ik ging altijd naar de buren om te knuffelen met hun paarden en ze te borstelen. Pas toen ik mijn rijbewijs haalde ben ik paardrijles gaan nemen bij Jan Kroeze van manege Tijdhof in Agelo. Wat begon met één keer per week werd al snel vier keer per week. Met mijn paard Udine reed ik jarenlang dressuurwedstrijden, helemaal fantastisch. Toen ik zwanger was van Jasper moest ik het rijden even op een lager pitje zetten. Via mijn werk bij zorgboerderij AllesKidts in Geesteren maakte ik toen voor het eerst kennis met paardencoaching. Het wandelen en borstelen van de pony’s op de zorgboerderij had een rustgevend effect op de kinderen. De eigenaresse was benieuwd of we de pony’s ook anders konden inzetten om meer ontspanning in de kinderen te krijgen. Zodoende volgden we een sessie paardencoaching bij een bekende coach in Barneveld. Ik was compleet overdonderd door wat dat emotioneel met mij deed. Alle spanning verdween uit mijn lijf en mijn eczeem, waar ik jarenlang last van had, was zomaar weg. Ik was er zo door bevangen dat ik in 2018 zelf de opleiding tot paardencoach ben gaan doen. In 2018 ben ik gestart met Paardencoaching Twente. Daarbij werk ik regelmatig samen met een psychologe die cliënten naar mij doorstuurt.

Gevoelige dieren
Als paardencoach geef ik mensen inzicht in hun eigen belemmeringen en gevoelens met behulp van paarden. Paarden zijn heel gevoelige dieren. Ze nemen letterlijk alle spanning of emoties die je bij je draagt over. Dat laten ze weer vrij door te gapen, plassen, poepen of ander gedrag te vertonen. Tijdens een coachingsessie lopen het paard en mijn cliënt samen in de bak. Ik observeer en maak telkens de verbinding tussen het paard en de cliënt. Het zwiepen van de staart, een trilling van de vacht, het
paard dat met het hoofd over een zere plek gaat of zachtjes met z’n lippen langs je benen gaat; het zijn kleine signalen die het paard afgeeft en en dat vertaal ik naar mijn cliënt. Hoe voelt dit? Wat doet dit met je? Het mooie is dat een paard niks zegt, maar
zijn gedrag en lichaamstaal boekdelen spreken. Ik herken dit en koppel dit terug naar degene in de bak. Zo breng ik hem of haar in beweging met als doel ze ‘uit hun hoofd’ te halen en bewuster van hun lichaam te laten worden. Een aantal weken na de sessie
blijkt vaak dat mensen hun spanningen, pijn, vermoeidheid of andere kwaaltjes kwijt zijn. Geen last meer van die zere arm of nek, een kind dat de rust terugvindt of steviger in zijn schoenen staat, burn-out verschijnselen die afnemen of een betere verwerking van verlies. Het is prachtig dat ik dit samen met het paard en mijn eigen energie in gang kan zetten bij een ander. Ik doe dit volledig vanuit mijn passie voor paarden én mensen. En ja, ik moet vaak uitleggen wat ik doe als paardencoach. Veel mensen denken dat ik de paarden zelf coach! Het zal mooi zijn als mijn vak wat meer bekendheid kreeg. Ik doe nu een aantal sessies per week maar ik wil het dolgraag verder uitbouwen.’

Dit artikel is verschenen in het Bkk’nblad Albergen #45

Van pennymeisje tot paardencoach, Linda weet uit eigen ervaring wat de taal van het paard waard is

ALBERGEN/AGELO – Poepen, plassen, gapen en rollen. Voor een leek zijn het de normale dingen die paarden doen. Linda Geeshink bekijkt het anders. Als paardencoach in Agelo begrijpt zij de paardentaal en vertaalt ze het gedrag naar haar cliënten om hen te helpen bij traumaverwerking, stress en angsten.

Shit onder ogen

Paarden voelen spanning aan bij mensen die dat zelf wegstoppen. Dat zegt Linda Geeshink. Ze registreert het gedrag van een paard als een cliënt erbij in de bak staat. Als een paard bijvoorbeeld poept en vervolgens aan zijn ontlasting ruikt is dat volgens haar een sterk signaal: de shit wordt letterlijk in ogenschouw genomen.

In gesprek na de sessie

 „Een paard ruikt normaliter niet aan zijn eigen poep”, zegt de coach. „Op dat moment ziet het paard, en de cliënt dus ook, letterlijk zijn shit onder ogen. Ik probeer vervolgens boven water te krijgen met welke problemen de cliënt in gevecht is. Als een paard wegloopt en gaat rollen, heeft dit weer een heel andere reden. Hierover gaan we na de sessie in gesprek.”

Paard slechts instrument

Het liefst krijgt ze geen informatie vooraf: „Cliënten vullen dan vaak zelf al in wat het paard precies bedoelde. Vaak komen mensen sceptisch binnen, maar zeggen ze nadien: je hebt me de ogen geopend. Maar mijn cliënten helpen in feite zichzelf. Het paard is hierin ‘slechts’ een instrument.”

Bijzondere ervaring

Wat zo’n sessie met je doet, weet Linda als geen ander. Voor haar voormalige werkgever, zorgboerderij Alles Kidts in Geesteren, werkte ze soms met paarden. Om daar meer mee te doen, stelde haar bazin drie jaar geleden een opleiding paardencoaching voor. „Ik wilde zelf natuurlijk ook een sessie meemaken. Nietsvermoedend stapte ik in de bak. De coach vertaalde het paardengedrag en vroeg of ik bijna een dierbare had verloren. Ik wist gelijk dat ze het over mijn man had, die destijds ernstige hartproblemen had. Ik ben inderdaad heel bang geweest om hem te verliezen.”

Na sessie verdwenen klachten

Wat er op dat moment in die bak gebeurde was volgens de Albergse onbeschrijflijk: „Zoveel emoties, ik trilde en huilde. Volgens mij heb ik daarna wel twee weken lopen huilen. Daarmee is het verwerkingsproces in gang gezet. Ik merkte dat mijn lichamelijke klachten verdwenen. Dit maakte zo’n indruk op mij dat ik de opleiding ging volgen. Daardoor ben ik nog veel meer te weten gekomen over mijzelf. Vorig jaar ben ik voor mezelf begonnen met Paardencoaching Twente.”

Eigen ervaring met sessie maakte zo’n indruk op mij dat ik de opleiding ging volgen.Linda Geeshink, paardencoach

Samenwerking met psychologe

De coaching verzorgt ze in Paardencentrum Tijdhof van Jan Kroeze in Agelo. Een ritje op de rug van het ros is niet nodig. Het paard, vaak een merrie of een ruin, komt naast de cliënt staan. Hoeveel sessies nodig zijn om spanning bij mensen weg te nemen verschilt. „Eén sessie brengt al veel duidelijkheid”, zegt Linda uit ervaring. „Het aantal sessies stemmen we af op de vorderingen en de onderliggende oorzaak. Regelmatig werk ik samen met een psychologe. Zij stuurt cliënten door naar mij. Uiteraard heeft ze zelf ook een sessie ondergaan, ze is er zeer enthousiast over.”

Lessen en coaching

Linda vindt het bijzonder dat ze uiteindelijk toch in de paardenwereld terecht is gekomen. „Ik was vroeger al een ‘Penny meisje’  (naar een tijdschrift over paarden -red.) en wilde dolgraag een eigen paard. Helaas zagen mijn ouders dat niet zitten. Nu geef ik naast paardrijles paardencoaching vanuit mijn een eigen bedrijf. Of beter gezegd, mijn roeping.”


https://www.ad.nl/almelo/van-pennymeisje-tot-paardencoach-linda-weet-uit-eigen-ervaring-wat-de-taal-van-het-paard-waard-is~a1f5e227/